Celem kształcenia jest zapoznanie studenta z praktycznym wykorzystaniem programów edytorskich i graficznych w szczególności: PROGRAMU PAKIETU CORELDRAW oraz PAKIETU ADOBE (Photoshop, Ilustrator oraz InDesign) jako narzędzia niezbędnego w procesie tworzenia graficznych elementów, publikacji oraz ich kompleksowym przygotowaniem do druku (DTP).

Praca na przykładzie twórczości FIODORA DOSTOJESKIEGO:

1. Projekt okładki książki, zakładki oraz plakatu.
2. Projekt płyty oraz książeczki: makieta, skład, typografia, edycja kolorów, pojęcie spadów, dokument, obiekty, ustawienia drukarskie.

Fotografia artystyczna umożliwia kształtowanie umiejętności obserwacji rzeczywistości jako źródła inspiracji twórczej. W wyniku pogłębionej analizy relacji występujących pomiędzy światłem a materią – w danym miejscu i czasie – powstaje jedyne w swoim rodzaju ujęcie. Dokument ten, dzięki wrażliwości autora przekształcony zostaje w kreatywny obraz, będący efektem procesu twórczego. Zarejestrowany świadomie kadr fotograficzny stanowi wówczas nową, samodzielną rzeczywistość fotograficzną, wyjętą z kontekstu skomplikowanej wizualnie rzeczywistości.

Fotografia hybrydowa to rodzaj działań twórczych umożliwiający realizację autorskich obrazów z wykorzystaniem różnorodnych narzędzi, technik i technologii oraz sprzętu do rejestracji a także edycji obrazów cyfrowych i fotograficznych. Pliki cyfrowe w wyniku odpowiednich działań mogą zostać przekształcone w obraz fotograficzny i finalnie przybrać postać klasycznej fotografii na podłożu barytowym. Z kolei tradycyjne powiększenie fotograficzne, powstałe w procesie srebrowym może przybrać postać wydruku cyfrowego. Nowoczesny sprzęt cyfrowy można łączyć z klasycznym (analogowym), uzyskując obrazy o niepowtarzalnej plastyce.

Poznanie technik graficznych MONOTYPIA, LINORYT, SUCHORYT. Wymienione techniki można wykonać w istniejącej pracowni grafiki przy ul. Łąkowej 31a w Raciborzu. W ramach poznawania technik graficznych (większość studentów nigdy nie spotkała się z grafiką) student przenosi rysunek na matrycę, wykonuje matryce tak by można było rozpocząć  proces nakładania farby, w zależności od techniki poznaje proces preparowania papieru. Podczas wykonywania odbitki na prasie poznaje możliwość regulacji nacisku wałka. Komponuje matryce na papierze. Uświadamia sobie jak ważny jest element przechowywania gotowej odbitki na suszarce. W procesie projektowym dopuszcza się projektowanie na komputerze, zaleca rysunek odręczny. Technika monotypii zachęca do improwizacji, poszukiwania, eksperymentowania. W pracowni jest możliwość użycia koloru.

Program modułu malarstwa zakłada wprowadzenie uczestników zajęć w złożoność problematyki warsztatowej i ukazanie bogactwa możliwości tej dyscypliny.

Studenci kształcą umiejętności budowy obrazu w oparciu o uznane wartości formalne, których źródłem początkowo jest wnikliwa obserwacja.

Konieczność transponowania poczynionych obserwacji na język środków malarskich stwarza najbardziej optymalne warunki do doskonalenia umiejętności warsztatowych studenta, które z kolei umożliwiają mu formułowanie własnej, w miarę możliwości, pełnej i czytelnej wypowiedzi plastycznej w różnych formatach, zarówno w formie miniatury malarskiej, jak i w  dużym formacie. Większość studentów wykorzystuje w praktyce technikę olejną i akrylową oraz podejmuje próby eksperymentowania w dziedzinie techniki i technologii malarskiej.

Podstawę programu pracowni malarstwa początkowo stanowi studium z natury, które nie jest jednak traktowane jako cel sam w sobie, jest ona analizowana, poddawana syntezie i interpretowana dla podkreślenia konkretnych założeń. W późniejszym etapie proces twórczy rozwija się w stronę bardziej indywidualnego podejścia studenta oraz jego drogi twórczej, zależnej od preferencji, wyobraźni, wrażliwości oraz kompetencji artystyczno‑estetycznych. Założenia programu umożliwiają wprowadzenie do opisu rzeczywistości refleksji, emocji i zaznaczanie tam gdzie jest to możliwe, wagi wyobraźni, odkrywczości i wynalazczości w procesie twórczym. Pomimo stawiania grupie wspólnych pretekstów, zadania, realizacje studentów są traktowane indywidualnie, a decydującym czynnikiem są wybory indywidualne studenta w kwestii inspiracji, wrażliwości i wyobraźni.

W pracowni multimediów student realizuje autorską wypowiedź artystyczną z założeniem konieczności zastosowania więcej  niż jednego medium artystycznego  mieszczącego się w obszarze szeroko rozumianej artykulacji wizualnej. Studenci realizują koncepcję narracji multimedialnej pt.:  „Opowieści o sobie”, „Opowieść o przyjacielu”. Osobisty wymiar tematów stawia ich przed koniecznością wyboru zarówno zakresu treści, jak również adekwatnej do owych treści  formy. Realizowane przez studentów prace pokazuję odmienność i różnorodność sposobów rozumienia pojęcia multimedia. Widać to w proponowanych w procesie kreacji artystycznej konwencjach łączących różnorodne techniki i środki wizualnego przekazu w oparciu o przyjęte założenia koncepcyjne.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

Obraz cyfrowy obejmuje szereg działań twórczych z wykorzystaniem technologii cyfrowej. Celem przedmiotu jest uzyskanie interesującej formy plastycznej poprzez stosowanie konkretnych zabiegów technicznych:

• niekonwencjonalne kadrowanie;
• zastosowanie skrajnych proporcji obrazu w pionie i poziomie;
• duże, względnie małe formaty;
• bardzo duże lub bardzo małe kontrasty;
• abstrakcyjne przedstawienia; manipulacja typem przedstawienia;
• bardzo jasna lub bardzo ciemna tonacja;
• monochromatyczność obrazu fotograficznego;
• bardzo nasycone kadry, względnie ich delikatne tonacje;
• stosowanie różnych ogniskowych w procesie fotografowania;
• eksperymentalne wykorzystywanie perspektywy;
• nietypowe zbliżenia – makrofotografia;
• niecodzienne efekty świetlne;
• działanie faktury;
• manipulacja temperaturą barw;
• multiplikacja obrazu.

W pracowni plastyki użytkowej student realizuje pracę, która ma zdecydowanie użytkowy wymiar. Proponowane są dwa tematy: projekt gry planszowej oraz projekt biżuterii. W obu ćwiczeniach student opracowuje zarówno projekt koncepcyjny jak i prototyp wybranej formy użytkowej w skali 1:1. Po wprowadzeniu obejmującym historię gier planszowych z omawianymi przykładami, ich rodzaje oraz instrukcje tworzenia zasad konkretnych typów gier student proponuje: obszar tematyczny, formę plastyczną obejmującą plansze, opakowanie, pionki, kości, karty oraz ewentualne inne dodatkowe elementy. Całość realizacji poprzedza opracowanie szczegółowych zasad gry.

Temat drugi to projekt biżuterii inspirowany wybranym okresem z historii sztuki. To ćwiczenie wymaga od studenta analizy elementów dekoracyjnych i biżuterii w różnych okresach historycznych oraz dokonania wyboru inspiracji. Opracowanie projektu ściśle wiąże się z decyzją dotyczącą materiału z jakiego biżuteria ma być wykonana. Dokumentacja fotograficzna zrealizowanej biżuterii jest punktem wyjścia opracowania prezentacji (np. PPT lub PDF) procesu projektowania oraz efektu.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

W ramach zajęć z podstaw kompozycji (wykłady i pracownia artystyczna) student nabywa wiedzę z zakresu kompozycji na płaszczyźnie obejmującej rodzaje kompozycji, jej podstawowe elementy, napięcia, złoty podział, trójpodział, środek geometryczny optyczny, siatki modułowe itd. W pracowni artystycznej student doświadcza świadomej organizacji płaszczyzny w oparciu o pion, poziom przekątną i łuk aby stworzyć moduł dający możliwość opracowania różnorodnych kompozycji. Świadomie operuje środkami plastycznymi w celu zmiany ich charakteru.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

Podstawowymi treściami programowymi jest kształcenie umiejętności rozpoznawania cech barwy oraz zasad jej tworzenia, odwzorowania i celowego zastosowania w obrazie, projekcie graficznym czy aranżacji przestrzennej.

Student poznając podstawowe mechanizmy rządzące percepcją wzrokową, dotyczące barwy, złudzeń wzrokowych, poznając podstawowe cechy barwy, zdając sobie sprawę ze względnością w jej postrzeganiu, umiejący wskazać podstawowe rodzaje harmonii barw, rodzaje kontrastów, potrafią barwy porównać, zidentyfikować, precyzyjnie opisać i dobrać według założeń i potrzeb – staje się tym samym świadomym kreatorem działań z zakres malarstwa, grafiki czy aranżacji wnętrz.

Treści przedmiotu są realizowane poprzez wykłady opatrzone szerokim materiałem multimedialnym oraz zajęcia praktyczne w formie warsztatu, gdzie wiedza teoretyczna jest bezpośrednio korelowana z praktyką. Podczas warsztatów podstaw teorii barwy studenci kształtują umiejętności identyfikowania, opisywania, rozróżniania i formułowania barwy, wykonując służące temu ćwiczenia, zadania, tworzą m.in. indeks kolorystyczny jakościowy i ilościowy.

Wykonanie projektu koszulki związanej z Raciborską uczelnią. Projekt powinien zawierać logo lub pełną nazwę uczelni. Zakomponowane logo lub nazwa powinno być na formacie koszulki o dowolnym kolorze. Prace projektowe odbywają się na indywidualnych komputerach i poznanych wcześniej programach, dopuszcza się projektowanie manualne.

Na przykładzie projektu wybranej książki student nabywa umiejętności realizacji prac z zakresu projektowania graficznego. Książka staje się pretekstem do indywidualnego opracowania zarówno koncepcji a co za tym idzie konwencji artystycznej obejmującej wybór środków wyrazu, właściwej typografii, układu kompozycyjnego. Student projektuje okładkę, wyklejkę oraz kilka rozkładówek z autorskimi ilustracjami. Realizując to zadanie student zaczyna rozumieć zależności pomiędzy dyscyplinami sztuk pięknych a projektowaniem graficznym rozumianym jako umiejętność kreacji z uwzględnieniem dwóch kluczowych aspektów: wiedzy o adresacie oraz wiedzy z zakresu projektowania.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

W pracowni student nabywa umiejętności i poznaje zasady projektowania i aranżacji wnętrz z uwzględnieniem współczesnych trendów. Dokonuje analizy interesujących projektów z uwzględnieniem wnętrz mieszkalnych będących odpowiedzią na różne potrzeby użytkownika. Realizuje autorską koncepcję aranżacji mieszkania pełniącego dodatkowo funkcje pracowni artysty plastyka. Niewielki metraż oraz konieczność wyposażenia pracowni w specjalistyczne sprzęty wymusza na studencie głębszą analizę potrzeb użytkownika, ocenę konieczności modyfikacji funkcjonalności wnętrza, doboru odpowiednich materiałów wykończeniowych, mebli, wyposażenia oraz specjalistycznego sprzętu. Tak postawione zadanie wymaga od studenta zapoznania się z najnowszymi możliwościami technologicznymi związanymi z wykończeniem wnętrz, jego funkcjonalnością i ergonomią.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

Początkowe zagadnienia i ćwiczenia to kompozycja, bryła, przestrzeń, modelowanie poprzez szrafunek, światłocień. Rysunek grafitem na formacie nie mniejszym niż A3, dopuszcza się format mniejszy jeśli dotyczy to szkiców. Poznawanie techniki grafitowej kreska, plama, walor. Na podstawie martwych natur istniejących w pracowni korekta prac na bieżąco. W miarę postępu prac poznawanie innych mediów rysunkowych węgiel, sepia, czarny długopis, farba. Dopuszcza się realizacje własnych tematów, inspirowanych fotografia, szkicownikiem.

Celem programu jest pogłębienie świadomości artystycznej w zadaniach realizowanych poza tradycyjną konwencją pracowni. Celem jest przygotowanie kreatywnego, świadomego artysty, który szuka sensów, znaczeń, formując pytania, prezentując równocześnie aktywną postawę wobec świata oraz przygotowanego merytorycznie, koncepcyjnie, projektowo i technicznie do działania w tak zwanej przestrzeni publicznej.

Działania praktyczne oscylują wokół różnych form działań kreacyjnych, projektowych i z zakresu sztuki użytkowej, np.: muralu, instalacji, graffiti, performensu, land artu czy tzw. ingerencji artystycznej, gdzie oprócz formy, często ulotnej i tymczasowej, ważny jest przekaz, kontekst, znaczenie.

Organizacja pracy może być zarówno indywidualna jak i zespołowa, a studenci spotykają się z różnymi sytuacjami zawodowymi oraz różną przestrzenią, i w ramach tych, zdobywają doświadczenia w kierowania projektem artystycznym. W działaniach ważny jest również etap prezentacji projektu i jego dokumentacja po realizacji.

Treści są realizowane poprzez zajęcia praktyczne, których szczegółowa tematyka oraz ich kolejność zmieniają się indywidualnie w zależności od procesów zachodzących w grupie oraz możliwości realizacyjnych w zależności od wybranej przestrzeni podlegającej ingerencji.

W pracowni student nabywa umiejętności realizacji prac w zakresie modelowania rozumianego jako kreacja przestrzeni w oparciu o przyjęte założenia. Student projektuje i modeluje formę przestrzenną stojącą i wiszącą. Jest to doświadczalna metoda badania i poznawania złożonych układów przestrzennych, zjawisk oraz procesów poprzez tworzenie ich modeli. Modelowanie jest stałym, elementem pracy projektanta bez względu na dziedzinę, którą się zajmuje. Proces modelowania rozpoczyna się od dokładnego określenia i zrozumienia założeń koncepcyjnych oraz doboru właściwego materiału.

Prezentowany materiał ma charakter poglądowy, zawiera fragmenty realizacji studenckich.

Celem jest zapoznanie studentów z historią meblarstwa i mebli dawnych, historią rzemiosła stolarskiego detalu oraz szeroko pojętą sztuką renowacji i stylizacji. Student na zajęciach zajmuje się niewielkich rozmiarów meblem typu krzesło, fotelik, stolik, szafka nocna, który podczas zajęć odnawia zgodnie z zasadami renowacji lub stylizacji mebla. W trakcie zajęć zapewnione są wszystkie podstawowe produkty do renowacji mebli jak politura, bejce, kleje, woski, papiery ścierne, zmywacze, szpachle, narzędzia stolarskie itd. Student ma do dyspozycji rękawiczki ochronne i fartuchy robocze oraz poznaje ogólne zasady pracy ze starym meblem.

Celem kształcenia jest przygotowanie słuchacza do podejmowania samodzielnych działań na polu grafiki użytkowej, wprowadzenie studenta w całokształt zagadnień związanych z systemem informacji wizualnej, nauką projektowania, począwszy od prostych graficznych elementów, aż do złożonych rozwiązań projektowych.

Na bazie ćwiczeń dokonuje systematyki znaków opartych o koncepcje uproszczonych układów geometrycznych i niegeometrycznych, przy użyciu wybranych środków wyrazu (linia i plama). Zdobywa umiejętności dotyczące zagadnień układu graficznego, kompozycji, typografii w obszarze szerokiego pojęcia druku wydawniczego; kalendarz, książka, plakat.